رضـا رضـاپور | سایت شخصـی

امیر المومنین علی علیه السلام:« النَّاسِ نِیَامٌ فَإِذَا مَاتُوا انْتَبَهُوا » مردم در خوابند و زمانی که از دنیا رخت می بندند بیدار می‌شوند.

رضـا رضـاپور | سایت شخصـی

امیر المومنین علی علیه السلام:« النَّاسِ نِیَامٌ فَإِذَا مَاتُوا انْتَبَهُوا » مردم در خوابند و زمانی که از دنیا رخت می بندند بیدار می‌شوند.

رضـا رضـاپور | سایت شخصـی

به نام خدای بی همتا
سرآغاز هر دفتری هر چند دفتر مجازی، به نام خالق یکتا است.خدا را شاکرم که نعمت عمر را به ما ارزانی بخشید تا بتوانیم از این نعمت بزرگ در راه شناخت عظمت حق تعالی و قرب به او قدم برداریم ان شاء الله.

آخرین مطالب

۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «دانشگاه تهران» ثبت شده است

قرار عاشقی ...

ساعت 10 صبح روز 5 شنبه سوم محرم الحرام 1440

قرار دیدار با 135 شهید گمنام در خیابان آزادی روبروی دانشگاه تهران.

من هم آمده بودم به پاس رشادتهایشان که بدون چشم داشتی رفته بودند. هنگامی که از امیرآباد کوی پسران دانشگاه به میدان انقلاب می آمدم پیرمردی از شلوغی خیابان ها سوال کرد که البته سوالش از روی شیطنت و باز کردن بحث های بی نتیجه بود. می گفت که 30 سال و اندی است که جنگ تمام شده و چرا تاریخ رو شخم می زنند و خانواده هایی که عزیزانشون شهید شدند رو با یادآوری این چنین مراسم هایی دوباره ناراحت می کنند؟ جواب برای سوالش داشتم ولی چون احساس کردم سوال پیرمرد از روی شیطنت بود از پاسخ دادنش خودداری کردم و سکوت رو برگزیدم.حال آنکه وقتی کشورهای دیگه برای کسانی که تو کشورشون تاثیرگذار بوده اند یادبود و ... برگزار می کنند ولی ما برای این شهدا که از خون پاک خودشون گذشتند تا سرزمینمون ایران به دست بعثی های کثیف نیوفته مراسم و یادواره نگیریم. این جواب محبت های اونا نیست.ما تو این عرصه کم کاردیم و نتونستیم شهدا و اون اخلاصی رو که برای هدفشون داشتیم به مردم نشون بدیم. از طرفی این خانواده های شهدا که هنوز هنوزه از عزیزانشون خبری نیومده همچنان منتظر اون یوسف گمگشته شون هستند و این چنین مراسماتی کمترین کاری که می کنده به اونا دلداری می ده.

جاتون خالی بود و به این شهدا غبطه می خوردم.غبطه از اینکه همه چیزشون رو گذاشتن برای این مملکت برای اسلام و برای راه حسین علیه السلام که ما بتونیم راحت زندگی کنیم و وامصیبتا که من و شما قدردان اون رشادت ها نیستیم. البته من برای خودم اومده بودم برای اینکه شاید بتونم تو این مراسم ها به خودم بیام و از دنیای غفلت عبور کنم که من کجا و شهدا کجا؟

خیابون ها پر بود از کسایی که احساس می کردند دینی به گردنشون هست و حضورشون تنها کاریه که از دسشتون بر می یومد و شاید مرهمی به دل شکسته خودشون باشه که از خودشون دلگیر شده بودند.

خدا ما رو ببخش

به خاطر کارایی که باید می کردیم و نکردیم

به خاطر کارایی که باید نمی کردیم و کردیم


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ شهریور ۹۷ ، ۱۸:۳۳
رضا رضاپور